نگارستان

پول کلا مقوله شیرینیه در این که هیچ شکی نیست. عسله، عسل لامصب، ماچ بهش.این وسط ما چند نوع پول درآوردن داریم  که من می‌خوام در مورد دو نوعش صحبت کنم. یک وقتی هست که تو کار می‌کنی برای دیگری و هر چقدر تایم بیشتری صرف کنی، محصول بیشتری تولید کنی، مشتری بیشتری برای مجموعه پیدا کنی و در کل سود بیشتری به اون دیگری برسونی خودت هم درآمدت بالا می‌ره. نوع دیگه اینه  که برای خودت کار می‌کنی؛ به اصطلاح خودت آقای خودت هستی؛ اون محصول یا خدمت نهایی ارائه شده روش امضای شخصی تو رو داره. در واقع در بعضی از کارها، تو وجود خودت رو ابراز می‌کنی...  شاید در کوتاه مدت در روش اول زودتر به پول بیشتر برسی و در دومی آرام تر باشه این فرایند خیلی. ولی چقدر دومی، گواراتره، دوست داشتنی‌تر از شیر مادر....  من دو مدلش رو تجربه کردم. بیشتر کارمند و پرسنل دیگران بودم و کمتر پیش اومده که خودم صاحبِ تمام و کمال کار خودم باشم. اما همون تجربه‌های هنوز بسیار اندك، برام خیلی ارزشمند و گرامی هستند.

 آخرین بار ده روز تمام به طور تقریبا شبانه روزی مشغول تحقیق و تفحص درباره موضوعی بودم و در نهایت وقتی تونستم به نقطه حل مسأله برسم و بعد نقشه‌ی راهکار رو به عنوان یک محصول بفروشم میزان درآمدم از این کار، یك و پونصد بود. اگر از هزینه‌ی اینترنتش، صرف نظر کنیم ضمنا. 

ده روز کار برای یک و پونصد یعنی روزی صد و پنجاه تومن. و جالب اینجاست که این به اندازه میلیون‌ها تومن، شیرین بود و حلاوت عسل رو برام داشت..

بیش باد کارهای بامعنی، بیش باد کار کردن عاشقانه، بیش باد‌ هنرِ ابرازِ وجود.💚 بیش باد از این یك و پونصدها..